Θρήνος της Βρισηίδας ΙΙΙ

-Ωχ καλέ μου Πάτροκλε, μας άφησες και εσύ. Γιατί γιατί η ζωή να είναι τόσο άδικη. Οοοοο! τι συμφορά κι αυτή έσωσες εμάς και χάθηκες εσύ. Πως φεύγεις και με αφήνεις μόνη μου, εγώ ότι και αν είχα σε εσένα όλα τα έλεγα και τώρα τι θα απογίνω χωρίς εσένα,μπορείς να μου πεις?

-Οοοοοο! καλή μου Βρισηίδα μην στεναχωριέσαι και μην ταλαιπωρείς τον εαυτό σου.

-Μα πως μπορείς να είσαι τόσο σκληρός ,καλέ μου Αχιλλέα ,έχασες τον φίλο σου.

-Μην ανησυχείς όμορφη Βρισηίδα μου ετοιμάζω στους Τρώες ένα κακό ίσο και χειρότερο από αυτό που προξένησαν αυτοί σε εμάς. Όπου να'ναι θα έρθει και η σειρά τους να θρηνήσουν .Σε λίγο θα βγω έξω στην μάχη και θα σκοτώσω τον πιο καλό και γενναίο πολεμιστή τους τόσο εύκολα που δεν θα χρειαστεί κανείς να με βοηθήσει.

-Αυτό πρέπει να κάνεις καλέ μου Αχιλλέα .Έτσι θα πονέσουν κι αυτοί όσο κι εμείς. Σαν τον Πάτροκλο καλύτερο φίλο δεν θα έβρισκες πουθενά. Μα τώρα πάω στην κλίνη μου να κλάψω να θρηνήσω για τον καλό πολεμιστή και άγιο παλικάρι που εχάθηκε στην μάχη άδικα.

-Στο καλό να πας χρυσή μου Βρισηίδα.

Κική Τ.