Οι σκέψεις της Ανδρομάχης μετά τον αποχαιρετισμό του Έκτορα

Οι σκέψεις της Ανδρομάχης μετά τον αποχαιρετισμό του Έκτορα

Δε με άκουσε ο Έκτορας και έφυγε να πολεμήσει τον Αχιλλέα, αν όμως με άκουγε και προσπαθούσαμε να βρούμε μαζί μια άλλη λύση, ίσως τα πράγματα να είχαν εξελιχθεί διαφορετικά. Παρ'όλα αυτά προτίμησε να μείνει με τα χέρια σταυρωμένα και απλά να με παρατήσει με τον γιο μας ξέροντας μεν πως μετά τον θάνατο ενός ηγεμόνα ή την πτώση μιας πόλης το πιο πιθανό είναι η γυναίκα του να πουληθεί ως δούλη και όσα από τα παιδιά του είναι αγόρια να τα σκοτώσουν. Απ΄την άλλη πλευρά όμως έκανε το σωστό και κατέβηκε να πολεμήσει τον Αχιλλέα γιατί εξάλλου η μοίρα του είναι να πεθάνει και αν προσπαθούσε να ξεπεράσει την μοίρα του θα ακολουθούσε τιμωρία από τους θεούς και το αποτέλεσμα θα ήταν πάλι το ίδιο. Το μόνο που μπορώ να κάνω τώρα είναι να προσεύχομαι να νικήσει ο άντρας μου και να καταφέρει να γυρίσει πίσω, αλλά αυτό δεν κρίνεται από μένα. Θα κρατήσω στην αγκαλιά μου τον γιο μου και θα περιμένω μέχρι να τελειώσει η μονομαχία, αν ο Έκτορας πεθάνει θα βυθιστώ σε βαθιά θλίψη μιας και δε θα μπορώ να κάνω πλέον τίποτα που να μπορεί να αλλάξει τα πράγματα και υπόσχομαι πως θα φροντίσω για την ανατροφή του γιου μας.