Το μοιρολόι της Βρισηίδας

Ω καημένε Πάτροκλε, γιατί έφυγες και με άφησες ολομόναχη; Τι θα κάνω εγώ τώρα χωρίς εσένα; Εσένα που μου στάθηκες όσο κανένας άλλος. Που ήσουν φίλος, αδερφός, μητέρα και πατέρας. Τι θα κάνω τώρα μοναχή μου; Εσύ ήσουν αυτός που πήρε τον πόνο μου όταν έχασα τα πάντα. Τώρα που έχασα κι εσένα δεν έχω τίποτα. Καλύτερα να σκοτωνόμουν εγώ παρά εσύ. Τώρα δεν έχω κανέναν. Προτιμώ να έρθω μαζί σου παρά να συνεχίσω να ζω. Ω δύστυχε Πάτροκλε, δε θα σε ξεχάσω ποτέ ό,τι κι αν γίνει!

Εύη Φ.